آرزوهايم دور درازند... تا آنجا كه براي ديدنشان بايد كمي پابلندي كنم.
چه لذتي دارد وقتي گهگاه از ديوار پرچين دلم به آرزوهايم سَرَك ميكشم و آن ها را ميبينم كه دوان دوان به من نزديك ميشوند...
برچسب: نویسنده: رضا جعفری تاريخ: سه شنبه 29 آبان 1397 ساعت: 23:26